Jak to możliwe, że jeden człowiek może odkupić cały świat? Gerhard Lohfink („Przeciw banalizacji Jezusa”) wskazuje, że w Biblii znajdzie się wielką liczbę tekstów, które zdają się poświadczać przekonanie chrześcijan, że wola Boga była taka, żeby Syn stał się człowiekiem po to, by za sprawą ofiary na krzyżu odkupił świat. Ale to zniekształca obraz Boga, który ukazuje się jako ten, który żąda krwawej ofiary, żeby dać się przebłagać. Jezus nie głosił, że przyszedł na świat, żeby cierpieć. On występuje przeciw cierpieniu, pragnie, by Bóg stał się Panem na świecie i żeby stworzenie stało się tym, do czego jest przeznaczone. Ten, który ma rozwiązanie dla powszechnej nędzy zostaje jednak zgładzony.

Tyle, że śmierć Jezusa okazuje się nie końcem, lecz nowym początkiem, bo jego uczniowie się jednoczą i głoszą Jezusa. Jezus urzeczywistniał w swym życiu rozwiązanie, jakie Bóg miał dla świata, i w ten sposób na zawsze ustanowił w tym świecie odkupienie. To odkupienie musi być urzeczywistniane w Kościele w sposób odmieniający ten świat. Jeśli mówimy o ofierze krzyżowej Jezusa Chrystusa, to dlatego, że Jezus w swym całkowitym ofiarowaniu nie chciał żyć tylko dla siebie samego, lecz dla Boga i dla ludzi.