Jezus może obiecywać łotrowi część Szeolu przeznaczoną dla zmarłych sprawiedliwych. Dla tego, który miał podstawy, by spodziewać się raczej Gehenny, to i tak dużo.
(39) Jeden ze złoczyńców, których [tam] powieszono, urągał Mu: Czyż ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas. (40) Lecz drugi, karcąc go, rzekł: Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? (41) My przecież – sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił. (42) I dodał: Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa. (43) Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju.
Ukrzyżowanie było hańbiącą i okrutną karą śmierci. W zależności od sposobu ukrzyżowania śmierć następowała po wielu godzinach, a nawet dniach i często była to śmierć w wyniku uduszenia (skazaniec nie miał siły, by utrzymać się na wyprostowanych nogach, w wyniku czego następował ucisk na przeponę i powolne duszenie się). Ten przebieg śmierci tłumaczy, dlaczego zaraz po ukrzyżowaniu skazańcy mogli rozmawiać ze sobą.
Kim mogli być przestępcy ukrzyżowani z Jezusem? Zapewne mieli na sumieniu poważne przestępstwa, skoro jeden z nich uznał, że ponoszą słuszną karę. Nie był to też prawdopodobnie bunt przeciw Rzymianom, bo tego za przestępstwo raczej by nie uznali.
Sporo kontrowersji wywołuje w. 43. Co oznacza bowiem to, że łotr już dziś będzie w raju, skoro zmartwychwstanie dokona się trzeciego dnia? Dokładną analizę tego wersu można znaleźć tu: https://www.psnt.pl/Lk23w43.html. Mówiąc w skrócie, problem sprowadza się do miejsca umieszczenia przecinka (bądź innego znaku interpunkcyjnego): czy po słowie “ci”, jak jest w większości przekładów, czy po słowie “dziś”, jak jest w Biblii Nowego Świata. W zależności od umiejscowienia przecinka sens tego zdania jest inny: w pierwszym przypadku Jezus mówi łotrowi, że natychmiast będzie w raju, w drugim – że w bliżej nieokreślonej przyszłości. Nie ma jednak niezbitych podstaw do tego, żeby przyjąć wersję BNŚ. Warto przy tym zauważyć, że w pismach św. Łukasza (Łk i Dz) słowo semeron (dzisiaj) pojawia się 20 razy na 41 wystąpień w NT. Zatem jest to słowo dla św. Łukasza istotne. Kładzie on bowiem wielki nacisk na realizowanie się królestwa Bożego już teraz, a czyni to właśnie za pomocą słowa “dzisiaj”. Wskazuje na natychmiastową skuteczność Bożych obietnic. Królestwo Boże to nie jest coś, na co trzeba czekać, ono jest już dzisiaj. Chodzi tu więc bardziej o znaczenie teologiczne niż chronologiczne tego terminu “semeron”. A zatem dla dobrego łotra raj, królestwo Boże zaczyna się już dzisiaj.
Pytanie jednak, o jaki raj tu chodzi. Czy jest to to, co rozumiemy jako niebo? Wydaje się, że może chodzić tu raczej o część Szeolu przeznaczoną dla zmarłych sprawiedliwych (łono Abrahama z przypowieści o Łazarzu i bogaczu). Dla łotra, który miał podstawy, by spodziewać się raczej Gehenny, to i tak dużo.