Na jeden z wakacyjnych wyjazdów rodzinnych sobie lekturę do poczytania przed snem zabrałem (grubą i trudną książkę teologiczną), a o książce córki jakoś zapomnieliśmy. Pora spania się zbliża, czytać córce trzeba, a nie ma co. Z dwojga złego wolała moją książkę niż nic. Ale nie przeczytałem nawet pół strony, gdy już spała. Gdy opowiedziałem tę historię autorowi książki, ten powiedział: „O, i to pokazuje, dlaczego warto pisać takie książki”. Czytaj dalej →