Adolphe Gesché w książce „Chrystus” stawia prowokacyjne pytanie, czy nie jest przypadkiem tak, że nigdy dotąd nie uwzględniono dostatecznie dyskursu o Bogu zawartego w orędziu Jezusa. Świadomość, że mówi On o swoim Ojcu, niby była, ale czy zostało to przemyślane jako nowa teologia częściowo obalająca rozpowszechniony dyskurs? Wszak przez wiele wieków pisarze chrześcijańscy, teologowie odwoływali się do kategorii boskości zaczerpniętej z filozofii greckiej, a więc dyskurs o Bogu został przeniesiony z teologii do filozofii. W efekcie rewolucja Jezusa w pojmowaniu Boga nie została dostrzeżona. Gesché za Ricoeurem przestrzega przed przesuwaniem akcentu z Boga na Jezusa Chrystusa. Ważne jest to, co Jezus i Jego orędzie pokazały z natury Boga. Gesché wskazuje chociażby wynikające z tego przesunięcia problemy z cierpiętliwością Boga.

Nic dziwnego, że niektórzy wskazują, że przyczyną dzisiejszego ateizmu jest zastąpienie Boga Jezusa Chrystusa Bogiem filozofów: Nieporuszonym Poruszycielem, który nikomu do niczego nie jest potrzebny, a nawet jako Poruszyciel świata nie wydaje się już tak bardzo niezbędny. Może warto na nowo odkryć Boga Jezusa Chrystusa?